Wat houdt vrije zorg in van Ohra? Is vrije keuze ook echt vrij?

In de meeste Noordwest-Europese landen, zoals Nederland, Scandinavië en het Verenigd Koninkrijk, was het van oudsher niet gebruikelijk om actief te kiezen voor een zorgverlener. In Nederland hadden patiënten bijvoorbeeld altijd al vrije keuze van hun arts, maar in de praktijk hadden huisartsen lange tijd vaste patiëntenlijsten (gekoppeld aan capitulatiebetalingen) en waren (en zijn) bezoeken aan een medisch specialist alleen mogelijk na doorverwijzing door een huisarts. In al deze landen zijn de laatste tijd echter initiatieven genomen om de keuzemogelijkheden van patiënten voor hun zorgverlener uit te breiden, hen aan te moedigen een actieve keuze te maken en hen te ondersteunen bij het maken van hun keuze. Zo geeft Ohra ook een vrije keuze voor zorg. Je bepaalt zelf naar welke arts, therapeut of zorgverlener je gaat. Het maakt niet uit of Ohra afspraken heeft met je zorgverlener. Ohra vergoedt altijd de zorg.

sluit een verzekering af

Redenen voor vrij zorgkeuze Ohra

Er zijn twee belangrijke redenen om de keuze van de patiënt te bevorderen. Ten eerste is de keuze van de aanbieder steeds belangrijker geworden als iets dat de patiënt waardeert. Omdat de huidige patiënten veeleisender zijn, willen ze een actievere rol in hun eigen gezondheidszorg. Nationale overheden hebben op deze ontwikkeling gereageerd met wetgeving voor patiëntenrechten die hun rol versterkt of, met andere woorden, hen in staat stelt om hun rol te versterken. Patiënten het recht en de mogelijkheid geven om te kiezen is één aspect van patiëntenemancipatie. Het geeft patiënten een sterk instrument om hun gezondheidszorg te beïnvloeden.

Ten tweede wordt het betrekken van patiënten bij hun eigen gezondheidszorg ook gezien als de beste manier om de duurzaamheid van gezondheidssystemen te waarborgen, kwaliteitsverbetering te bevorderen en wachttijden te verkorten. Dit is het instrumenteel gebruik van de keuze van de patiënt. Van patiënten werd verwacht dat zij alleen die zorgverleners kiezen die de beste zorg bieden, op basis van de beschikbare vergelijkende informatie over kwaliteit en kosten. Deze selectie zet zorgverleners ertoe aan om te concurreren om patiënten door de zorg die zij leveren te verbeteren, want als de zorg die zij leveren niet optimaal is, kunnen patiënten hen ‘straffen’ door ergens anders naartoe te gaan.

De achtergrond van vrije zorgkeuze

Ook in Nederland heeft het stimuleren van de keuzevrijheid van patiënten meerdere doelen. In de jaren zeventig heeft de Nederlandse regering zich ten doel gesteld om als onderdeel van de emancipatorische ontwikkelingen in grote delen van Europa en de VS expliciet beleid en wetgeving voor patiëntenrechten te ontwikkelen om verschillende groepen in de samenleving, zoals vrouwen, homoseksuelen en ook patiënten, in staat te stellen hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. Deze politieke tendens heeft ertoe geleid dat de keuze van de aanbieder steeds belangrijker werd als iets wat door de patiënten werd gewaardeerd. Aan het eind van de jaren tachtig werd het instrumentele gebruik van de keuze van de patiënt steeds belangrijker. Dit gebeurde in het kader van een regeringsplan om het Nederlandse zorgstelsel te hervormen tot een stelsel waarin gereguleerde concurrentie tussen zorgverleners en verzekeraars centraal staat: het werd verondersteld een manier te zijn om de efficiëntie, kwaliteit en toegankelijkheid van de gezondheidszorg te waarborgen. Al deze ontwikkelingen samen hebben geleid tot plannen voor een zorgstelsel waarin de keuze van de patiënt belangrijk is, zowel als zodanig als als voorwaarde voor concurrentie tussen aanbieders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *